فناوری ضد پهپاد به استفاده از ابزارهای فنی مختلف برای شناسایی، شناسایی، ردیابی و مبارزه با پهپادهای غیرقانونی اشاره دارد.
اصل فن آوری ضد هواپیماهای بدون سرنشین را می توان به جنبه های زیر تقسیم کرد:
1. تشخیص و شناسایی: سیستم ضد پهپاد می تواند از حسگرهای مختلفی برای شناسایی و شناسایی پهپادها استفاده کند، مانند رادار، حسگرهای فوتوالکتریک، سنسورهای صوتی، سنسورهای فرکانس رادیویی و غیره. این سنسورها می توانند اطلاعاتی مانند مکان، سرعت، جهت را تشخیص دهند. و مدل پهپاد
2. ردیابی و موقعیت یابی: سیستم ضد پهپاد می تواند از الگوریتم های ردیابی برای ردیابی و تعیین موقعیت و مسیر حرکت پهپاد استفاده کند. این الگوریتم ها می توانند از داده های حسگر و ویژگی های پهپاد برای محاسبه موقعیت و مسیر حرکت پهپاد استفاده کنند.
3. پارازیت و ضربه: سیستم ضد پهپاد می تواند از فناوری پارازیت برای تداخل در سیگنال های ارتباطی و کنترل پهپاد استفاده کند و باعث از دست دادن کنترل یا سقوط آن شود. سیستم های ضد پهپاد همچنین می توانند از لیزر یا سلاح های دیگر برای حمله به هواپیماهای بدون سرنشین استفاده کنند.
4. دفاع و حفاظت: سیستم های ضد پهپاد می توانند از تدابیر دفاعی برای محافظت از تاسیسات حیاتی و پرسنل در برابر حملات پهپادها استفاده کنند. این اقدامات شامل نصب موانع، استفاده از شبکه های محافظ، استفاده از سیستم های حفاظت الکترونیکی و غیره است.
اصل فناوری ضد پهپاد استفاده از ابزارهای فنی مختلف برای شناسایی، شناسایی، ردیابی و مبارزه با پهپادهای غیرقانونی به منظور حفاظت از ایمنی تأسیسات و پرسنل مهم است.
