کنترل ارتفاع پایین یک اصطلاح کلی برای مجموعه ای از اقدامات و فناوری ها برای مدیریت و کنترل فعالیت های پرواز در ارتفاع پایین است. ارتفاع کم معمولاً به ارتفاع واقعی 1000 متر (از جمله) زیر محدوده فضایی اطلاق می شود، منبع استراتژیک مهم کشور است، دارای ارزش اقتصادی، دفاعی ملی و اجتماعی زیادی است. هدف از کنترل ارتفاع پایین اطمینان از ایمنی، نظم و کارایی فعالیت های پروازی در ارتفاع پایین برای رفع نیازهای توسعه اقتصادی ملی، ساخت و ساز دفاع ملی و جامعه است.
1. نظارت بر سیستم راداری
مانیتورینگ سیستم راداری یکی از ابزارهای مهم کنترل ارتفاع پایین پهپادها است. از طریق استقرار تجهیزات راداری با کارایی بالا، می توان به نظارت و موقعیت یابی در زمان واقعی پهپادهای کم پرواز پی برد. سیستم رادار می تواند فضای وسیع هوایی را اسکن کند، مسیر پرواز، سرعت و ارتفاع پهپاد را ثبت کند و اطلاعات دقیقی را برای اقدامات کنترلی بعدی ارائه دهد.
رادار وسیله ای الکترونیکی است که از امواج الکترومغناطیسی برای شناسایی اهداف استفاده می کند. رادار برای تابش به هدف و دریافت پژواک آن امواج الکترومغناطیسی ساطع می کند و از این طریق فاصله هدف تا نقطه ارسال امواج الکترومغناطیسی، سرعت تغییر برد (سرعت شعاعی)، جهت گیری، ارتفاع و سایر اطلاعات را به دست می آورد.
2. سیستم ردیابی فوتوالکتریک
سیستم ردیابی فوتوالکتریک از حسگرهای نوری و مادون قرمز برای ردیابی و مکان یابی پهپاد استفاده می کند. این سیستم ها قادر به شناسایی اهداف پهپاد در محیط های پس زمینه پیچیده و ردیابی حرکات آنها در زمان واقعی هستند. سیستم ردیابی فوتوالکتریک دارای ویژگی های دقت بالا، حساسیت بالا و توانایی ضد تداخل قوی است که برای بهبود دقت کنترل پهپاد بسیار مهم است.
تجهیزات شناسایی و ردیابی فوتوالکتریک، با عملکرد تشخیص و ردیابی طیفی دوگانه، میتوانند ناحیهای را که نیاز به نظارت بر نظارت تصویری در تمام طول روز دارد، نظارت کنند. نه تنها می تواند هدف را در میدان دید بزرگ جستجو کند، بلکه می تواند هدف را در میدان دید کوچک نیز مشاهده و ردیابی کند. در عین حال، این سیستم دارای فوکوس خودکار، انتقال تصویر، ردیابی خودکار و سایر عملکردها است که نظارت بر هدف شناسایی شده را بسیار تسهیل می کند.
3. نظارت بر طیف رادیویی
نظارت بر طیف رادیویی یک حلقه کلیدی در کنترل پهپاد است. با نظارت بر سیگنال های ارتباطی بین پهپاد و ریموت کنترل یا ایستگاه زمینی می توان به دستورالعمل های کنترلی و اطلاعات وضعیت پرواز پهپاد دست یافت. فناوری پایش طیف رادیویی می تواند شناسایی و موقعیت یابی پهپادها از راه دور را محقق کند و مبنای مهمی برای اقدامات کنترلی بعدی فراهم کند.
4. تکنولوژی تداخل الکترومغناطیسی
فناوری تداخل الکترومغناطیسی وسیله ای موثر برای کنترل پهپاد است. با ارسال سیگنال های تداخل الکترومغناطیسی با یک فرکانس خاص، می توان در سیستم کنترل یا سیستم ارتباطی پهپاد اختلال ایجاد کرد و باعث از دست دادن کنترل یا عدم توانایی در برقراری ارتباط عادی می شود. فناوری تداخل الکترومغناطیسی می تواند به سرعت فعالیت های غیرقانونی پهپادها را در صورت لزوم برای اطمینان از ایمنی در ارتفاع پایین متوقف کند.
5. فناوری حمله و دفاع شبکه
با توسعه مداوم فناوری پهپاد، پهپادهای بیشتری شروع به داشتن قابلیت ارتباط شبکه می کنند. بنابراین، فناوری حمله و دفاع شبکه به بخش مهمی از کنترل هواپیماهای بدون سرنشین تبدیل شده است. با حمله به سیستم کنترل یا شبکه ارتباطی پهپاد می توان کنترل پهپاد را بدست آورد و یا ارتباط آن را مسدود کرد و به کنترل از راه دور و محدودیت پهپاد پی برد.
6. تداخل سیستم لیزر
پارازیت سیستم لیزری نوع جدیدی از فناوری کنترل پهپاد است. استفاده از پرتو لیزر پرانرژی برای تابش حسگر نوری یا اجزای کلیدی پهپاد می تواند باعث از دست دادن عملکرد آن یا ایجاد خطا شود تا به هدف تداخل با پهپاد برسد. پارازیت سیستم لیزری دارای ویژگی های دقت بالا، سرعت بالا و عمل در مسافت طولانی است که مزایای قابل توجهی برای پهپاد در پرواز با سرعت بالا دارد.
7. تجهیزات کنترل و پانچ نوع کوله پشتی
تجهیزات یکپارچه بازرسی و حمله کوله پشتی یک ابزار کنترل پهپاد است که نظارت و حمله را یکپارچه می کند. این دستگاه که معمولاً از یک رادار قابل حمل، یک سیستم ردیابی الکترواپتیکی و یک دستگاه ضربه تشکیل شده است، می تواند توسط یک شخص حمل شود یا برای استفاده بر روی یک وسیله نقلیه نصب شود. تجهیزات یکپارچه شناسایی و مبارزه با کوله پشتی می توانند به سرعت به پهپادهای کم پرواز پاسخ دهند و با دقت شناسایی کنند، در حالی که اقدامات لازم برای مقابله با فعالیت های غیرقانونی هواپیماهای بدون سرنشین را انجام می دهند.
8. شکستن پروتکل رادیویی شناختی
شکستن پروتکل رادیویی شناختی یک پیشرفت مهم در فناوری کنترل پهپاد است. از طریق تحقیق و تحلیل عمیق پروتکل ارتباطی پهپاد، شکستن مکانیزم ارتباطی آن و شبیه سازی ارسال دستورات نادرست، می توان کنترل پهپاد را تصرف و یا عملکرد آن را محدود کرد. این فناوری می تواند با پروتکل های ارتباطی پیچیده و قابل تغییر پهپاد مقابله کند و انعطاف پذیری و سازگاری مدیریت و کنترل را بهبود بخشد.
به طور خلاصه، فناوری کنترل ارتفاع پایین پهپاد، نظارت بر سیستم راداری، سیستم ردیابی فوتوالکتریک، نظارت بر طیف رادیویی، فناوری تداخل الکترومغناطیسی، فناوری حمله و دفاع شبکه، تداخل سیستم لیزری، جستجوی کولهپشتی و تجهیزات یکپارچه ضربه و شکستن پروتکل رادیویی شناختی و سایر جنبهها را پوشش میدهد. . کاربرد جامع این فناوری ها می تواند به طور موثری دقت و اثربخشی کنترل هواپیماهای بدون سرنشین در ارتفاع پایین را بهبود بخشد و ایمنی و ثبات اجتماعی در ارتفاع پایین را تضمین کند.
