دو راه برای ضبط پارازیت (مسدود کننده ضبط) وجود دارد، یکی تداخل اولتراسونیک (حالت خاموش)، دیگری نویز سفید (حالت نویز صدا) برای جلوگیری از ضبط.
پارازیت ضبط حالت تداخل اولتراسونیک: موج اولتراسونیک فرکانس صوتی است که در فرکانسی منتشر می شود که توسط گوش انسان قابل درک نیست. هیچ آسیب و تاثیری بر بدن انسان ندارد، اما تداخل زیادی برای تمام دستگاه هایی که به پیکاپ صدا متکی هستند ایجاد می کند.
باند فرکانسی ساطع شده از آن بر روی فیلم صوتی سر صدای تجهیزات ضبط و فیلمبرداری تاثیر می گذارد و باعث ایجاد نوسانات فرکانس نامنظم در فیلم صدا می شود به طوری که صدای ضبط شده توسط این دستگاه ها نویز کاملا نامنظم است. این اصل اساسی آن است. این مزیت بی صدا بودن و بی خطر بودن برای انسان را دارد.
پارازیت ضبط حالت نویز سفید: حالت نویز سفید نویز نامنظمی است که از دستگاه برای پوشاندن صدای عادی مکالمه ساطع می شود. مکالمات در حالت نویز سفید باید تا حد امکان با صدایی انجام شود که فقط برای هر دو طرف در مکالمه قابل شنیدن باشد.
حالت نویز سفید یک حالت تداخل صدا است، بنابراین فقط برای استفاده در یک موقعیت باز و آگاهانه دو طرف مناسب است.
پارازیت های ضبط امواج اولتراسونیک با نویز تصادفی منتشر می کنند که توسط گوش انسان قابل تشخیص نیست. هنگامی که دستگاه های دیجیتال مانند تلفن های همراه ضبط می کنند، این نویزها همراه با صدای مکالمه معمولی در دستگاه دیجیتال ضبط می شود و صدای ضبط شده را نامعتبر می کند.
پارازیت ضبط نیز همان اثر تداخلی را بر روی اطلاعات صوتی در شات ویدیو دارد، زیرا نویز با نویز اولتراسونیک به طور تصادفی ایجاد میشود و قابل بازیابی نیست، بنابراین صدا پس از تداخل قابل بازیابی نیست تا اطمینان حاصل شود که اطلاعات اصلی نشت و پخش نمی شود. صدای تولید شده در حین کار به اندازه یک فن کامپیوتر بلند است.
مطالب فوق مقدمه ای بر انواع و اصول ضبط پارازیت ها می باشد.
