در دوره فعلی توسعه سریع فناوری ، هواپیماهای بدون سرنشین با انعطاف پذیری و کارآیی آنها در زمینه های مختلف سهم قابل توجهی داشته اند. از کنترل آفات کشاورزی و توزیع لجستیک گرفته تا فیلمبرداری فیلم و تلویزیون و نجات اضطراری ، آنها را می توان در همه جا یافت. با این حال ، درست مانند دو طرف یک سکه ، رشد سریع تعداد هواپیماهای بدون سرنشین نیز یک سری چالش های امنیتی شدید را به وجود آورده است. پدیده "پروازهای غیرمجاز" با وجود ممنوعیت های مکرر ادامه دارد. برخی از قانونگذاران از هواپیماهای بدون سرنشین برای جاسوسی از حریم خصوصی ، سرقت اسرار و حتی انجام فعالیت های مخرب در مکان های کلیدی استفاده می کنند و تهدیدی جدی برای امنیت عمومی ، حریم شخصی شخصی و امنیت امکانات مهم ایجاد می کنند. بنابراین ، ساختن یک سیستم ضد اندازه و دفاعی کامل برای وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین بسیار ضروری است.
فناوری ضد هواپیماهای بدون سرنشین: چند- رویکرد پیچیده برای مقابله با تهدیدها
فناوری Countermeasure Drone با هدف مداخله در هواپیماهای بدون سرنشین غیر- سازگار یا تهدیدآمیز ، آنها را بی ضرر می کند. در میان آنها ، فناوری تداخل سیگنال روشی نسبتاً متداول است. با انتقال سیگنال های قدرت بالا- در همان باند فرکانس ، باند فرکانس ارتباطی 2.4 گیگاهرتز و 5.8 گیگاهرتز که معمولاً توسط هواپیماهای بدون سرنشین استفاده می شود و باند فرکانس موقعیت یابی ماهواره ای در حدود 1.5 گیگاهرتز با آن دخالت می شود. دقیقاً مانند یک محیط پر سر و صدا ، هواپیماهای بدون سرنشین نمی توانند به وضوح دستورالعمل های اپراتور را بشنوند و نمی توانند اطلاعات دقیق موقعیت یابی را بدست آورند ، بنابراین "راه خود را از دست می دهند" در هوا. به عنوان مثال ، در اطراف برخی از مکانهای مهم رویداد ، دستگاه های جابجایی سیگنال برای جلوگیری از مزاحمت هواپیماهای بدون سرنشین مستقر می شوند. پس از شناسایی یک هواپیمای بدون سرنشین مشکوک ، بلافاصله برای جلوگیری از نزدیک شدن به سیگنال های ارتباطی و ناوبری آن ، بلافاصله فعال می شود و از نزدیک شدن آن به منطقه رویداد جلوگیری می کند.
فناوری رهگیری فیزیکی مستقیم تر است ، از جمله راه اندازی شبکه های ضبط ، استفاده از سلاح های لیزری یا سلاح های مایکروویو انرژی بالا {0}. و غیره. این روش برای سناریوهایی که در آن نیاز به بازیابی پهپاد وجود دارد مناسب است. سلاح های لیزر و سلاح های مایکروویو انرژی {4} بالا ، پرتوهای لیزر انرژی-} بالا را منتشر می کند ، و فوراً باعث می شود دمای مواد سطحی وسیله نقلیه هوایی بدون سرنشین به شدت افزایش یابد و منجر به آسیب ساختاری و فرسودگی مدار شود. دومی پالس های مایکروویو قوی را منتشر می کند ، که اجزای الکترونیکی را در داخل وسیله نقلیه هوایی بدون سرنشین تداخل کرده و می سوزانند و باعث از بین رفتن آن می شوند. در برخی از تمرینات نظامی یا سناریوهای امنیتی خاص ، این روشهای رهگیری فیزیکی نقش مهمی ایفا می کنند ، به طور موثری اهداف هواپیماهای بدون سرنشین دشمن شبیه سازی شده را رهگیری و از بین می برند.
فناوری دفاع هواپیماهای بدون سرنشین: ایجاد یک شبکه ایمنی جامع
فن آوری دفاعی هوایی بدون سرنشین (UAV) بر هشدار و پیشگیری اولیه ، ساخت یک سیستم دفاعی سطح چند {0} متمرکز است. اولا ، از منظر قوانین و مقررات ، لازم است قوانین پرواز را استاندارد و به وضوح تعریف کنید و مناطق پرواز- برای هواپیماهای بدون سرنشین وجود ندارد. به عنوان مثال ، مناطقی در اطراف فرودگاه ها ، پایگاه های نظامی ، سازمان های دولتی ، نیروگاه های هسته ای و غیره معمولاً به عنوان مناطق پرواز 5 {5} برای هواپیماهای بدون سرنشین کاملاً مشخص می شوند. کسانی که این آیین نامه را نقض می کنند ، با مجازات های شدید روبرو می شوند و احتمال پرواز هواپیماهای بدون سرنشین را در نقض مقررات از منبع کاهش می دهند.
در سطح فنی ، چندین دستگاه تشخیص برای ساختن یک شبکه نظارت دقیق مستقر شده اند. فناوری تشخیص رادار از انتشار و دریافت امواج الکترومغناطیسی برای تعیین دقیق موقعیت ، سرعت و جهت پرواز وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین (پهپادها) استفاده می کند. نوع جدید رادار دارای اندازه کوچک و پنهان کردن خوب است و امکان تشخیص فاصله طولانی-} را فراهم می کند. فناوری تشخیص فوتوالکتریک از دوربین های نوری قابل مشاهده و تصویرگرهای حرارتی مادون قرمز برای انجام نظارت واقعی- زمان نظارت بر فضای هوایی استفاده می کند. هنگامی که نور کافی وجود دارد ، دوربین نور مرئی می تواند به وضوح شکل وسیله نقلیه هوایی بدون سرنشین را ضبط کند. با مقایسه الگوریتم تشخیص تصویر با مدل در پایگاه داده ، هدف را می توان به سرعت شناسایی کرد. تصاویر حرارتی مادون قرمز تحت تأثیر نور قرار نمی گیرند. آنها می توانند آهنگ های هواپیماهای بدون سرنشین را در شب یا در محیط های دید کم- کم بر اساس گرمای ساطع شده توسط موتورها و دستگاههای الکترونیکی تشخیص دهند. فناوری تشخیص صوتی به تشخیص و موقعیت یابی دامنه نزدیک -} ، کم- سرعت پرواز با ضبط فرکانس های صوتی منحصر به فرد تولید شده توسط چرخش روتورهای هواپیماهای بدون سرنشین دست می یابد. این فن آوری های تشخیص ، یکدیگر را به طور جامع و بدون نقاط کور از امنیت فضای هوایی تکمیل می کنند. پس از شناسایی هواپیماهای بدون سرنشین مشکوک ، آنها بلافاصله هشدارهای اولیه را صادر می کنند و زمان گرانبهایی را برای اقدامات متقابل بعدی خریداری می کنند.
فناوری فریب ناوبری: هدایت هواپیماهای بدون سرنشین به طرز ماهرانه ای برای "بازگشت به مسیر درست"
فناوری فریب ناوبری یک اقدام متقابل نسبتاً جدید و هوشمند در برابر وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین است. اصل حمله به سیستم ناوبری وسیله نقلیه هوایی بدون سرنشین (پهپاد) با تابش سیگنال های ماهواره ای ناوبری احیا کننده قدرت کم -}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}} inte {}}}}}}}}}}}} inte {}}}}} in. به عنوان مثال ، یک سیگنال کاذب 30dB قوی تر از سیگنال GPS واقعی برای مجبور کردن انتهای دریافت وسیله نقلیه هوایی بدون سرنشین (UAV) برای قفل کردن روی منبع فریبنده ساطع می شود. در عین حال ، نقطه زمانی سیگنال ماهواره دقیقاً شبیه سازی می شود. همراه با شبیه سازی اثر داپلر ، سرعت و اطلاعات ارتفاعی پهپاد جعلی می شود تا پهپادها را القا کند تا در مسیر از پیش تعیین شده پرواز کند.
در کاربردهای عملی ، فناوری فریب ناوبری مزایای منحصر به فردی را نشان داده است. در سناریوهای کنترل مرزی ، هنگامی که هواپیماهای بدون سرنشین ورودی غیرقانونی تشخیص داده می شوند ، می توان سیگنال های کاذب را توسط دستگاه های فریب ناوبری ارسال کرد تا هواپیماهای بدون سرنشین را به مناطق امن برای ضبط هدایت کنند یا آنها را به صورت خودکار زمین قرار دهند ، بنابراین از تهدید آنها برای امنیت مرز جلوگیری می کنند. در کار بازرسی برق ، اگر یک هواپیمای بدون سرنشین به اشتباه وارد منطقه خط انتقال شود ، شرکت برق می تواند از ناوبری مستقر برای فریب ایستگاه پایه استفاده کند و با موفقیت با موفقیت هواپیماهای بدون سرنشین را به زمین در یک منطقه امن هدایت کند ، بنابراین از گسل های شبکه برق ناشی از برخورد هواپیماهای بدون سرنشین با خط انتقال جلوگیری می کند. علاوه بر این ، در برخی از مناطق حساس مانند بیمارستان ها ، انبارهای نفتی و امکانات ذخیره گاز طبیعی ، استفاده از فناوری فریب ناوبری می تواند به طور موثری مانع از ورود هواپیماهای بدون سرنشین بدون ایجاد خطرات ثانویه مانند تصادفات هواپیماهای بدون سرنشین و اطمینان از امنیت منطقه شود.
فن آوری های Drone Countermeasure ، Defense و Navigation Deception به طور هم زمان کار می کنند تا به طور مشترک یک خط دفاعی ایمنی ارتفاع- ایجاد کنند. این فن آوری های پاسخگویی با نوآوری مداوم و توسعه فناوری هوایی بدون سرنشین (UAV) ، همچنان به تکامل و بهبود می پردازند تا با وضعیت امنیتی فزاینده ای پیچیده ، تضمین های محکم و قابل اعتماد برای زندگی مردم ، امکانات مهم و امنیت حاکمیت ملی ارائه دهند.
