اهمیت اطلاعات کمتر از سلاح، پرسنل و تجهیزات نیست. در عملیاتهای نظامی مدرن، دستورات فرماندهی، جابجایی نیروها، گزارشهای اطلاعاتی، صورتجلسات جلسه و برنامههای عملیاتی همگی میتوانند به اهداف بالقوه تبدیل شوند. اگر این اطلاعات از طریق کانال های ارتباطی ناامن رهگیری، درز یا تجزیه و تحلیل شود، می تواند بر امنیت عملیاتی و حتی امنیت ملی تأثیر بگذارد.
بنابراین، رازداری نظامی امروز دیگر صرفاً به حفاظت از اسناد کاغذی و محدود کردن دسترسی پرسنل به مناطق مهم نیست. سازمان های نظامی همچنین باید ارتباطات بی سیم و فعالیت های الکترومغناطیسی را در محیط های حساس کنترل کنند. در این زمینه،مسدود کننده های سیگنالمی تواند به عنوان یک لایه مهم دفاعی در سیستم های امنیتی نظامی عمل کند. با محدود کردن ارتباطات بیسیم غیرمجاز در مناطق مجاز و خاص، فناوری مسدودکننده سیگنال میتواند برخی از نشتهای اطلاعات، ارتباطات غیرمجاز و برخی خطرات امنیتی را بر اساس سیگنالهای بیسیم کاهش دهد. تاکید بر این نکته مهم است که مسدودکنندههای سیگنال راهحلی برای محرمانگی نظامی «یک-یک اندازه-براساس-همه» نیستند. امنیت ارتباطات نظامی مدرن باید بر اساس یک سیستم حفاظتی چند لایه، از جمله رمزگذاری، احراز هویت، کنترل دسترسی، EMCON (کنترل الکترومغناطیسی)، پلت فرم های ارتباطی امن، مدیریت تجهیزات، امنیت شبکه، و روش های عملیاتی قوی ساخته شود.

چرا رازداری نظامی اهمیت فزاینده ای پیدا می کند؟
عملیات نظامی مدرن به شدت به سیستم های ارتباطی متکی است. نیروها نیاز به تبادل اطلاعات از طریق رادیو، ارتباطات ماهواره ای، دستگاه های تلفن همراه و شبکه های دیجیتال دارند. با این حال، در حالی که سیستم های ارتباطی کارایی عملیاتی را ارائه می دهند، می توانند نیروها را در معرض تداخل الکترومغناطیسی نیز قرار دهند. طبق داده های ارتش ایالات متحده، در محیط جنگ الکترونیک مدرن، دشمنان ممکن است از فناوری الکترومغناطیسی برای شناسایی، مکان یابی، مسدود کردن یا حتی هدف قرار دادن ارتباطات استفاده کنند. این بدان معنی است که یک سیگنال ارتباطی که برای ماموریت خود فرد ضروری است، ممکن است به دروازه اطلاعاتی برای دشمن تبدیل شود.
حتی اگر محتوای ارتباطی رمزگذاری شده باشد، به این معنی نیست که تمام اطلاعات مرتبط کاملاً عاری از قرار گرفتن در معرض قرار دارند. برای مثال، زمان، فرکانس، دستگاههای مشارکتکننده و تغییرات در فعالیتهای ارتباطی، همگی میتوانند به اهدافی برای تجزیه و تحلیل تبدیل شوند. تجزیه و تحلیل توسط Salt Communications همچنین نشان میدهد که ابرداده، بدافزار، حملات فیشینگ، تصاحب حسابها و محدودیتهای اتصال به اینترنت همگی میتوانند بر امنیت ارتباطات حساس تأثیر بگذارند.
رازداری واقعی نظامی فراتر از محافظت از "محتوای پیام" است. همچنین نیاز به کنترل اینکه چه کسی میتواند ارتباط برقرار کند، چه زمانی ارتباط برقرار کند، چه دستگاههایی میتوانند سیگنالها را ارسال کنند، و کدام سیگنالهای بیسیم در موارد حساس مجاز هستند.
2، مسدود کننده های سیگنال چیست؟
مسدود کننده های سیگنال، همچنین به عنوانمسدود کننده های سیگنالیا سیستم های مسدود کننده RF، تکنیک هایی هستند که برای تداخل در ارتباطات بی سیم خاص استفاده می شوند. توضیحات Phantom Technologies در مورد فناوری پارازیت سیگنال تلفن همراه نشان می دهد که دستگاه های پارازیت سیگنال سلولی می توانند در باندهای فرکانس ارتباطی مربوطه تداخل ایجاد کنند، بنابراین از حفظ اتصالات بی سیم عادی دستگاه ها جلوگیری می کنند.
از منظر امنیتی نظامی، انسداد سیگنال در معنای وسیعتری را میتوان به عنوان محدود کردن فعالیتهای ارتباط بیسیم غیرمجاز در یک محیط کنترلشده درک کرد.
منطق امنیتی اصلی آن بسیار ساده است: اگر دستگاه های بی سیم غیرمجاز نتوانند یک اتصال ارتباطی را برقرار یا حفظ کنند، مسیرهای بالقوه برای نشت اطلاعات بر این اساس کاهش می یابد.
پارازیتهای سیگنال تلفن همراه با حفاظت از اطلاعات در مکانهای حساس مانند پایگاههای نظامی و مراکز فرماندهی مرتبط هستند، با این باور که محدود کردن ارتباطات بیسیم میتواند احتمال درز اطلاعات حساس به صورت بیسیم را کاهش دهد.

III. چگونه مخفیهای سیگنال میتوانند رازداری نظامی را افزایش دهند؟
1. کاهش ارتباطات بی سیم غیرمجاز
پایگاههای نظامی، مراکز فرماندهی و مکانهای ملاقات طبقهبندی شده اغلب شامل اطلاعات بسیار حساس هستند. تلفن های هوشمند، تبلت ها و سایر دستگاه های متصل مسیرهای ارتباطی بیشتری ایجاد می کنند. اگر این دستگاه ها در طول جلسات حساس متصل بمانند، می توانند کانال های ارتباطی ایجاد کنند که مستقیماً توسط سازمان کنترل نمی شود.
در سناریوهای امنیتی مجاز، اقدامات پارازیت سیگنال به ایجاد یک محیط الکترومغناطیسی کنترلشدهتر کمک میکند. با استفاده ازپارازیت سیگنال تلفن همراهتکنیکها در مناطق حساس{0}} نظامی و در طول جلسات مهم میتوانند خطر نشت اطلاعات را از طریق کانالهای ارتباطی سیار کاهش دهند. توجه به این نکته مهم است که ارزش واقعی آن صرفاً در "غیرفعال کردن سیگنال های تلفن همراه" نیست، بلکه در کاهش مسیرهای ارتباطی بی سیم کنترل نشده به عنوان بخشی از یک استراتژی کلی امنیت جلسه نهفته است.
2. برخی از تهدیدات بی سیم برد{1} را کاهش دهید
ارتباطات بی سیم نه تنها می تواند منجر به نشت اطلاعات شود، بلکه برای تهدیدات کنترل از راه دور نیز مورد استفاده قرار می گیرد.پارازیت سیگنال تلفن همراهفناوری به عنوان یک اقدام امنیتی در سناریوهای ضد تروریسم، مانند مسدود کردن پیوندهای ارتباطی بالقوه بلند- توصیف شده است. از دیدگاه معماری امنیتی، این نشان می دهد که فناوری کنترل سیگنال ممکن است به طور همزمان امنیت اطلاعات و برخی نیازهای امنیتی فیزیکی را تامین کند.
با این حال، برای سازمان های نظامی، چنین فناوری هایی باید بر اساس مجوز قانونی، برنامه ریزی حرفه ای و مدیریت دقیق طیف باشد.
3-تقویت کنترل ارتباط در جلسات حساس.
حتی یک جلسه محرمانه که در داخل یک ساختمان امن برگزار می شود به طور خودکار خطرات ارتباطی را از بین نمی برد. اگر شرکتکنندگان گوشیهای هوشمند یا سایر دستگاههای بیسیم را به همراه داشته باشند، این دستگاهها میتوانند کانالهای ارتباطی خارج از معماری امنیتی موجود سازمان ایجاد کنند.
بنابراین، کنترل سیگنال را می توان در ارتباط با مدیریت دستگاه، مدیریت پرسنل، کنترل دسترسی فیزیکی و تجهیزات ارتباطی ایمن استفاده کرد. هدف نهایی صرفاً «خاموش کردن تلفن ها» نیست، بلکه به حداقل رساندن مسیرهای ارتباطی غیرقابل کنترل در مناطق حساس است.
4، رابطه بین مسدود کننده های سیگنال و جنگ الکترونیک
مسدود کننده های سیگنالو جنگ الکترونیک ارتباط نزدیکی با هم دارند، اما کاملاً یک مفهوم نیستند.
ارتش ایالات متحده حفاظت الکترومغناطیسی را به عنوان اقداماتی برای محافظت از پرسنل، تأسیسات و تجهیزات دوستانه تعریف می کند تا آنها بتوانند به طور مؤثر از طیف الکترومغناطیسی تحت تأثیر جنگ الکترونیک دشمن استفاده کنند. این شامل استقرار مناسب تجهیزات رادیویی، استفاده از آنتن های جهت دار، کاهش توان انتقال غیر ضروری و به حداقل رساندن ارتباطات غیرضروری است. اسناد ارتش ایالات متحده همچنین نشان می دهد که حفاظت الکترومغناطیسی به جلوگیری از تجزیه و تحلیل فعالیت های الکترومغناطیسی دوستانه دشمنان برای درک الگوهای عملیاتی و اهداف عملیاتی کمک می کند.
بنابراین، رازداری نظامی به معنای «مسدود کردن همه سیگنالها» نیست. پارازیت بی رویه سیگنال همچنین می تواند بر ارتباطات دوستانه، ناوبری، سیستم های واکنش اضطراری و سایر تجهیزات حیاتی تأثیر بگذارد. امنیت الکترومغناطیسی نظامی واقعاً مؤثر شامل مدیریت برنامه ریزی شده، مجاز و مبتنی بر مرز-محیط الکترومغناطیسی است.

5، چرا انسداد سیگنال نمی تواند مشکلات امنیتی نظامی را به تنهایی حل کند؟
این یک نکته مهم در امنیت ارتباطات نظامی است. مسدود کننده های سیگنال نمی توانند جایگزین سیستم های ارتباطی ایمن شوند. امنیت ارتباطات نظامی مدرن معمولاً شامل موارد زیر است:
• پایان-تا-پایان دادن به رمزگذاری
• احراز هویت قوی
• کنترل دسترسی مبتنی بر نقش{0}}
• پلت فرم ارتباط نظامی امن
• کنترل الکترومغناطیسی EMCON
• مدیریت طیف
• کانال های ارتباطی اضافی
• مدیریت امنیت تجهیزات
• امنیت فیزیکی
• آموزش امنیت پرسنل
• نظارت بر امنیت شبکه
اسناد مربوط به ارتباطات نظامی مدرن همچنین بر اهمیت رمزگذاری، احراز هویت، کنترل دسترسی، استقرار ایمن و حفظ قابلیت های ارتباطی در محیط های محدود تأکید می کند. حتی اگر یک سیستم ارتباطی بیسیم مسدود شود، مهاجمان همچنان میتوانند از طریق دستگاههای آلوده، بدافزار، حملات مهندسی اجتماعی، سرقت هویت، حملات خودی یا پلتفرمهای ارتباطی ناامن، اطلاعاتی را به دست آورند.
بنابراین، درک منطقیتر این است که مسدودکنندههای سیگنال به جای یک راهحل کامل امنیتی نظامی، لایهای در معماری امنیتی نظامی هستند.
6، چرا EMCON به همان اندازه مهم است؟
EMCON یا Emission Control نیز جزء حیاتی رازداری نظامی است. دادههای ارتش ایالات متحده نشان میدهد که کاهش انتشار غیرضروری رادیویی میتواند خطر شناسایی، قرار گرفتن و قرار گرفتن در معرض حملات الکترونیکی توسط دشمن را کاهش دهد. در مواجهه با میدان نبرد الکترومغناطیسی پیچیدهتر، واحدهای نظامی باید استفاده بالقوه دشمن از فناوریهایی مانند جهتیابی، اطلاعات سیگنالها، پارازیت و فریب را در نظر بگیرند.
سازمان های نظامی باید به طور مداوم چندین سؤال را در نظر بگیرند:
آیا این دستگاه واقعاً نیاز به ارسال سیگنال دارد؟
آیا این ارتباط در حال حاضر کاملا ضروری است؟
آیا این اطلاعات باید به صورت بی سیم منتقل شود؟
آیا می توان از کانال های ارتباطی ایمن تایید شده استفاده کرد؟
مسدود کننده های سیگنالمی تواند به محدود کردن ارتباطات بی سیم غیرمجاز کمک کند، در حالی که EMCON بیشتر مشخص می کند که چه زمانی، تحت چه شرایطی و به چه روشی دستگاه های ارتباطی مجاز باید انتقال دهند. ترکیب این دو می تواند یک استراتژی امنیتی الکترومغناطیسی جامع تر را تشکیل دهد.

7، اقدامات قانونی به اندازه اجرای عملی مهم است.
پارازیت سیگنالفناوریها باید با قوانین و مقررات، الزامات مدیریت طیف و مجوزهای مأموریت خاص کشور یا منطقهای که در آن استفاده میشوند، مطابقت داشته باشند. این امر به ویژه در ایالات متحده مهم است. کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) به صراحت اعلام کرده است که مصرف کنندگان عادی نمی توانند از دستگاه هایی استفاده کنند که عمداً ارتباطات بی سیم قانونی را مسدود یا در آن تداخل ایجاد می کنند، و خاطرنشان کرد که دستگاه های پارازیت ممکن است بر ارتباطات اضطراری و ارتباطات ایمنی عمومی تأثیر بگذارد.
بنابراین نمی توان به سادگی فرض کرد که «محرمانه بودن نظامی» به این معناست که می توان از دستگاه های پارازیت سیگنال در هر شرایطی استفاده کرد. استقرار واقعی باید بر اساس مجوز قانونی، هماهنگی طیف، ارزیابی حرفه ای و رویه های عملیاتی دقیق باشد. در صورت برنامه ریزی ضعیف، پارازیت سیگنال حتی می تواند بر سیستم های ارتباطی خود یا سرویس های بی سیم حیاتی در مجاورت تأثیر بگذارد.
8، آینده امنیت ارتباطات نظامی
محیط ارتباطات نظامی آینده به طور فزاینده ای پیچیده خواهد شد. دادههای اخیر ارتش ایالات متحده نشان میدهد که نیروهای نظامی مدرن با چالشهای مداوم جنگ الکترونیک، از جمله پارازیتهای ارتباطی و شناسایی و مکانیابی سیستمهای ارتباطی، مواجه هستند. به طور همزمان، سیستم های ارتباطی نظامی بیشتر دیجیتالی، شبکه ای و توزیع می شوند.
این بدان معناست که سیستمهای امنیتی آینده نمیتوانند به یک فناوری تکیه کنند، بلکه به حفاظت چند لایه نیاز دارند. مسدود کننده های سیگنال می توانند سیگنال های بی سیم را در مناطق حساس خاص مدیریت کنند. رمزگذاری از محتوای ارتباطی محافظت می کند. احراز هویت هویت پرسنل ارتباطی را تأیید می کند. EMCON قرار گرفتن در معرض الکترومغناطیسی غیر ضروری را کاهش می دهد. امنیت شبکه از تجهیزات و زیرساخت های ارتباطی محافظت می کند. و امنیت فیزیکی از پرسنل، تأسیسات و دستگاه های پایانه محافظت می کند. تنها با ترکیب این اقدامات می توان اسرار نظامی را با حفاظت مطمئن تری تأمین کرد.
9، نتیجه گیری: مسدود کننده های سیگنال بخش مهمی از سیستم امنیتی ارتش هستند.
در محیط نظامی مدرن، مسدود کننده های سیگنال می توانند ابزاری حیاتی برای حفاظت از مناطق حساس و تضمین امنیت ارتباطات نظامی باشند. با محدود کردن ارتباطات بی سیم خاص در محیط های مجاز، آنها می توانند برخی از مسیرهای نشت اطلاعات را کاهش دهند و به کاهش خطرات امنیتی خاص بر اساس ارتباطات بی سیم کمک کنند.
با این حال، محرمانه بودن واقعاً قابل اعتماد نظامی نیازمند یک سیستم دفاعی چندلایه-است. مسدودکنندههای سیگنال باید همراه با رمزگذاری، پلتفرمهای ارتباطی امن، احراز هویت، کنترل دسترسی، EMCON، امنیت شبکه، امنیت فیزیکی و رویههای عملیاتی دقیق کار کنند.
میدان نبرد مدرن دیگر فقط یک فضای فیزیکی نیست، بلکه یک فضای دیجیتال و الکترومغناطیسی است. بنابراین، هسته مرکزی رازداری نظامی از حفاظت ساده از «محتوای اطلاعات» تا مدیریت نحوه، زمان، مکان و از طریق چه کانالهای ارتباطی انتقال داده شده است.
برای سازمانهای نظامی و دولتی که به سطوح بالایی از امنیت ارتباطی نیاز دارند، مؤثرترین استراتژی صرفاً مسدود کردن سیگنالها نیست، بلکه مدیریت محیط الکترومغناطیسی به شیوهای قانونی، دقیق و برنامهریزی شده است، در حالی که اطمینان حاصل میشود که پرسنل مجاز میتوانند به طور مداوم ارتباطات ایمن و قابل اعتماد را انجام دهند.